Stoplap


Verdriet wordt met kussen gedempt. Woede, verbaal geweld, de plotselinge uitbraak van daarstraks – hoe weerleg ik de breuk van mijn leven? Zet ik het voorwerp in waarop ik aan het einde van de dag mijn moede hoofd neerleg, mijn weerstand laat varen, mij afdrijven laat in het onbekende. Mijn bedwarmte, mijn geloken ogen, mijn gespreide haren, mijn platgedrukte wang. Lichaamstemperatuur en nabijheid. Mijn sloop met het kantje, het terugverend vulsel, het geplooide textiel in mijn zoet-weeë geur. Hoe lang zal het zijn bitterheid, zijn koude stelpen?