Een spel

VIOLISTJE

Muziekje van tussen kleine schoudertjes
en een wat groter pelerien,
erfenis van oude oudertjes,
die de nabijheid niet goed konden zien.
Alleen in de ruimten van het verre
waren hun ogen begaafd.
Zij volgden de loop van de sterren
en leken er aan verslaafd.
Toch is hun einde gekomen,
maar zij werden versterrebeeld.
Dit werd door hun zoontje vernomen
en wordt nu nog door hem gespeeld.

ode aan Witten - Pierre Kemp, De incomplete luisteraar 97