De deuren


DEUR VAN MELODIE
 

't Is een van die deuren der melodie.

Ik doe ze open en ik zie:
het is er achter zeer normaal
en nauwelijks genoeg, dat ik het verhaal.
Dus is alleen de deur muziek.
De kruk misschien iets meer en dan mijn hand
met al haar tempi van verstand
tot willekeur, van eigen is toch het Licht
in al zijn gaven en gewicht,
al is ook dit nooit abnormaal,
hoewel ik het hier dus vertaal.

Ode aan witten; Pierre Kemp, De incomplete luisteraar, 182