Het heilig weten
.
De broeders van het heilig weten komen éénmaal per jaar in gemeenschappelijke afkeer van de wereld op hun grote, heilige dag bijeen voor een groots en angstaanjagend ritueel. Op die dag namelijk meten zij zich de baarden en scheren die af. Het haar wordt verzameld en plechtig in een baal op de rug van een éénjarige stier gebonden. Alle pagina’s van het boek van het heilig weten worden vervolgens één voor één opgehouden voor het rechteroog van het dier, waarna het oog wordt uitgerukt en bloedend op de rug in het harennest wordt gelegd. Ze slepen de stier naar de hoogste toren van de stad waar deze, onder het uitspreken van heilig boegeroep, aan de staart in brand gestoken, over de rand wordt gegooid. Dan geschiedt het eerste wonder, want in plaats van te vallen slaat het brandende dier vleugels uit en vliegt het naar de hemel. Daarbij stoot het zich aan de maan, en verliest het het harennest, dat de gehele maanschijf bedekt. Het uitgerukte oog rolt een eind weg en blijft als een heldere ster schijnen naast de verduisterde maan. Ondertussen staan de geschoren broeders onder aan de toren wenend te ejaculeren rond het lege graf van het geofferde maar weggevlogen dier. Dan volgt een tweede wonder. Uit de hemel valt een brandende traan. De vuurdruppel verandert in zijn val naar de aarde in een ronde, ultramarijn blauwe vlag. Op de vlag staan twee tekens, een witte koe en een kam, die lijkt op een sleutel. De vlag dwarrelt naar beneden en bedekt precies de kuil waarin de broeders hun sperma hebben gelaten. Het derde wonder vindt plaats als na enige momenten van onder de vlag plotseling een pasgeboren stier tevoorschijn komt, die zich spontaan aandient als het offerdier voor het volgende jaar. Na afloop van de plechtigheden gaan de broeders uitgeput en wederom met stomheid geslagen naar huis, waar hun vrouwen met drenkdoekjes het zweet van hun voorhoofden vegen, zorgvuldig bewaren in kogelronde flesjes en veilig ophangen aan de takken van de heilige familieboom. In de daaropvolgende nacht echter/