.
Gedachtenrijders zijn zij die menen dat niet de mensen de gedachten bezitten, maar andersom, dat de gedachten de mensen bezitten. Volgens de gedachtenrijders zijn de gedachten de onsterfelijken, en gebruiken zij de mensen om zich te verbreiden en te verfijnen. De stichter van de gedachtenrijders is niet de eerste gedachte zelf, hoewel zonder het denkend Oerros en zijn scheppingen de gedachtenrijders niet hadden kunnen bestaan, maar feitelijk de eerste mens die een omkering in het denken teweeg heeft gebracht, en afstand heeft genomen van zichzelf als autonoom denkend wezen, en op transcendent niveau is opgegaan in het weefsel der onsterfelijke gedachten, en haar werkelijkheid. De immense geschiedenis van het denken werd daardoor het lichaam van de eerste gedachtenrijder, die tevens daarmee als mens ontsnapte aan zijn lot om als leeg omhulsel te verwaaien of als lijk in de grond begraven te worden. Gedachtenrijders ontmoeten elkaar in de gedachten. Zij beschouwen het als een hoge kunst de meest verfijnde gedachten te leren kennen, en hen voor zich te winnen. Gedachtenrijders eerbiedigen de ondoorgrondelijke natuur van het denken, haar tegenstrijdigheden en haar eigenzinnigheid. Zij erkennen voor zichzelf geen auteurschap. Namen van denkers en gedachten staan tot elkaar als wegwijzers ten opzichten van het landschap, niet bedoeld om er bij stil te staan of er bij aan te komen, maar juist om er aan voorbij te gaan en in beweging te blijven.