Geloven in Gouda (12)


Excursionisten

.

Excursionisten bespreken voor een avond een bepaalde ruimte en blijven vervolgens allemaal thuis om te gaan slapen. Zodra zij in slaap vallen treden zij bewust op in hun dromen en verplaatsen zich in hun droom naar de gehuurde ruimte. Daar treffen de excursionisten elkaar in een subtiel-fysieke sfeer, waar ze zich doelgericht bezighouden met occulte acties. De locatie wordt van te voren zorgvuldig gekozen. Iedere locatie trekt namelijk een bepaald soort wezens aan. Dranklokalen bezitten bijvoorbeeld een atmosfeer die buitengewoon geliefd is bij zielen die niet beseffen dat zij overleden zijn. Hun onwetendheid wordt onderhouden door het gewemel van vitale wezens die met hen gevangen zitten in onophoudelijke, zinloze spraakstructuren zoals twisten, discussies, versprekingen, dwangrijmen, scheldkanonnades en op hol geslagen redeneringen. De doelgerichtheid van de excursionisten bestaat er onder andere uit om stiltes te creëren in zo’n murmelzee van mentale fixaties. Stiltes worden op subtiel-fysiek niveau waargenomen als lichtkieren, die zich des te wijder openen naarmate de concentratie in stilte aanhoudt. Door deze ruimtelijke lichtopeningen kunnen de verdoofde zielen als wind ontsnappen en zich verkwikken in een nieuw buitenbewustzijn. Zware zielen die koste wat kost temidden van kletspraat glaasjes willen blijven drinken krijgen liefdevol bijgeschonken en worden ondersteund door de barmeid langzaam naar het raam geleid. Getoond worden de straten die tot de kozijnen onder water staan. Hoop raakt opgegeven, tranen nemen de vrije loop. Gefluisterd worden de laatste woorden, luister: Naar huis kun je toch niet meer, dan over het water gelijk de Heer.