Haar boezem

Carolien, tweemaal tien, / Heus een schatje om te zien, / Had haar ouders en dorpje verlaten, / Voor de stad met z'n prachtige straten. / Toen dacht ma, kom ik ga, / Haar bezoeken met papa. / Oh, wat woonde hun dochter voornaam, / Ze zat als prinses voor 't raam. // (refrein:) En haar sneeuwwitte boezem was nauwelijks bedekt. (2x) (Ottmar Nagel, vertaling Jack Bess, 1997)