Tot de Plus

tot steun van moeder tot de plus
te goeder trouw in streepjurk

sinds droeve zus heur lustrum
zonder onbehouwen beun benut

ben jij haar stok en drukt haar arm
de ongetatoeëerde hennahand

van onschuld al volwassen knijpt
knus van maagschap het verdriet

om evenwicht bij wat niet kan
haar dracht op kracht te sjokken

de warmte van jouw prille vuur
heur kou in doodsgewrichten