Interlokaal

Als mijn contact in Boston nieuws te melden heeft, in zijn bekakt jargon een nouveauté met een accent, dan ga ik zitten waar ik mij bevind. Of het op straat is of op afgetrapt beton, in vochtig gras of voor mijn tent, voor mijn part op een kunststof regenton, voordat mijn oude compagnon tot zijn verbeelde pointe komt, voor hij het nieuws van gisteren naar zijn tevredenheid heeft uitgespreid, bouwt hij een warrig bastion van woorden, verschaft mij naar zijn nuffig taalgebruik een tour d’horizon. Altijd dezelfde. Parkinson.