Binnenpretje


Ik mag gejat zijn van de geniale Goya zelf en hier te kakken staan met een balsturig rijdier, ik lijd niet aan moreel beklag of aan gewichtigdoenerij. De ironie is wat hier allemaal voorbij gaat. Bij wat de overkant laat zien, ontspringen automatisch grapjes. Ik schiet gedurig in de lach, ik kan het ook niet helpen. Akkoord, ik ben een ezel, trots mijn pezig bronsskelet, je hebt gelijk, maar is parmantig zitten op een paard of dommig trappen op een rammelkast, of melig hangen in een grommend kooitje soms mijn tegendeel? Gun mij mijn binnenpretje.