Om een boodschap


De vrouw beschikt van nature over de wonderlijke eigenschap om uit het niets plotseling een tegenstelling te creëren en evengoed uit hetzelfde niets deze tegenstelling ook weer op te heffen alsof die nooit heeft bestaan. Daarom is voor de man die in vrede wil leven met zijn vrouw onenigheid een groot en verontrustend raadsel. Instinctief zal hij steeds de kant van haar zinnen kiezen om bij voorbaat van elk gedonder af te zijn. Maar soms is dit haar niet genoeg en wil ze dat de man niet om haar - maar uit zichzelf - hetzelfde wil als zij. Dan hoeft zij enkel de sfeer in huis te treffen met een schisma en de man in spanning te laten aan welke kant zij staat. Maar geen rede helpt de man haar zijde te vinden zodra de mist van het vrouwelijk denken tegen hem optrekt. Gedesoriënteerd in een smog van stress, grabbelend en grissend naar het juiste woord dat de afstand tussen hem en zijn vrouw moet overbruggen, komt de man in beweging. Maar zodra hij als drenkeling van de sfeer in huis de kant van de vrouw denkt te hebben bereikt, ziet hij haar in oppositie tegenover zich, hoofdschuddend en met bewolkt gemoed vragend wat hem bezielt. Maar ook zonder woorden is de vrouw in staat de geur van onenigheid te verspreiden waardoor elke gedachte ter verzoening bij de man reeds besterft op zijn tong als de stank in huis de man in beweging zet en hem vrijwillig op pad doet gaan naar een ongewenst doel. Terwijl de vrouw volhoudt dat het lekker ruikt en dat hij er wat haar betreft echt niet uit hoeft.