Memento

De doodskandidaat klappertandt met de rest
van zijn gebit de castagnettendans van pierlala,
ontbloot zijn goud en laat er eentje vliegen.
Hij weet zich uitverkoren tot de natte grond,
de worm beschonken feestend met de maden. 
Zolang zijn levensmiddelen te krijgen zijn,
zijn roes zijn roes, laat hem de rest geoxideerd
aan zijn jeweetwel die noglangeniet vergaat,
want roken is gezond, of anders erom liegen.