Goudse lucht

GOUDA - Niets gaat sneller dan het licht, de maximale snelheid van iets is de lichtsnelheid. Einstein formuleerde hiermee het antwoord op een oude vraag van de natuurkunde, en legde de basis voor een nieuwe natuurkunde. Wat is vervolgens dan dat ‘iets’? Dat is een interessante vraag, want dat ‘iets’ moet een fundamentele rol spelen in de wetten van de natuur. Nu pas begint het belang door te dringen van het inzicht dat dat ‘iets’ informatie is. In essentie is dat wat er stroomt tussen een oorzaak en een gevolg, informatie. In de praktijk is het bijvoorbeeld een lichtstraal of geluid, maar die zijn minder fundamenteel. Je zou de gehele historie van de natuurkunde kunnen centreren rondom de twee vragen ‘Waar zijn de dingen van gemaakt?’ en ‘Waarom bewegen ze zoals ze bewegen?’ Het natuurkundige antwoord op de eerste vraag is ‘energie’. Alles wat is, is energie. De informatietheoretici zijn begonnen om aan die ene fundamentele entiteit, energie, een tweede, nieuw fundament toe te voegen: informatie. De verbinding tussen het oude en het nieuwe fundament is de rallying cry van de informatietheoretici: geen informatie zonder fysieke representatie. Of ik dit verhaal nu op papier schrijf of in het geheugen van mijn computer zet of voor me uit fluister in een Gouds winkelcentrum, het heeft altijd een drager: de inkt op het papier, de stroompjes in mijn computer of de trillingen van de Goudse lucht. Dat zijn drie compleet verschillende uitingen met één invariant: de informatie in mijn verhaal. Bestaan er inderdaad natuurwetten op het niveau van informatie, dan hebben we een nieuwe gemene deler in het gedrag van inkt, stroompjes en Goudse lucht gevonden. Dan hebben we, kortom, iets nieuws gevonden.