Waan


Zondag in het oosten waar Leo nog speelde
vang ik flarden van regels in de late zonnedauw
boven de begraafplaats als les voor Tineke en
mijn ouders, in liefde sterk vergroot:

Wees met je tweeën alleen… heb alles uitgedaan…
vooral degenen die samen doodstil blijven staan
en eensklaps oprecht… die eenvoud is niets dan waan...


Eensklaps rechtop zal je toren daar dan staan.