PRIJS VOOR ROSE EN PARELGRIJS
Twee meisjes met hun lunchpakket
gaan naar de trein.
Hun ogen liggen nog in bed
en moeten aan het eind van de reis
toch wakker zijn.
De ene stoot de andere aan
om toch te kunnen blijven gaan
en van het haasten trilt hun mond.
Ik luister naar de rappe wijs:
hun stapjes zingen met de grond,
vooral die van-in-rose-en-parelgrijs.
Zij krijgt mijn prijs!
.