Iets in de maak

De mens is iets in de maak. Wat weet hij niet. Vooruitkijken in de toekomst is voor de mens blind spelen met de mogelijkheden die in zijn wereldbeeld besloten liggen. Mensen die het bij het tastbare houden zien toekomst in het vervangen en vernieuwen van wat reeds is, en nog uitgevonden zal worden. Zij houden grip op de wereld door middel van hun bewuste wil. Achter die unieke, persoonlijke wil vermoeden zij niets. Vermoeden zij achter hun wil wél iets, dan kunnen zij dit niet waarnemen. Hooguit voelen ze de schaduw ervan als een kou in de nek, of als een angst voor het wak vóór hen op de grond, iets als de dood, waar ieder weldenkend mens voor terugschrikt. Van een toekomst die radicaal verandert is weinig bewustzijn te verwerven, al is het louter goedheid dat ons inhaalt. Als vertrouwde wereldbeelden omzakken en vloeibaar worden vloeien ook de argumenten om aan het heden vast te houden weg, en ontsnapt ons de werkelijkheid, al bestaat die louter uit ellende. In behoud is ieder detail bewust, en komt voor zichzelf op. In onzekerheid verliezen we ons, en staan we verstomd. Daarom is het zo moeilijk iets te veranderen, en is het goed om stil te zijn en niet te handelen als er momenten zijn waarop het speelveld plotseling leeg is, en we het gevoel hebben dat er iets nieuws zou kunnen ontstaan.