Met geen vinger

“De maatschappij dat ben jij”, maar wie zegt dat? Ik zie hier weer het oeroude Hollandse vingertje: ‘Niet ik maar jij’. Wie bepaalt tenslotte wat goed is en wat niet? Maak je daarmee niet op onbescheiden wijze misgebruik van wat je is toegestaan? Als je de nieuwste ontwikkelingen bijhoudt zie je dat het precies klopt. Het is gemakkelijk na te gaan, al is het misschien beter om erover te zwijgen, om niet precies te zeggen waar een gebrek in schuilt, maar wil je mede verantwoordelijk zijn, mede beslissen, kleine avances maken als het om invloed gaat, ergens vat op krijgen, iets door en door kennen, dan moet je je soms schuldig maken aan vermaningsijver. Wil je iets oogluikend toestaan, of juist iemand berispen? Het is als goed met planten kunnen omgaan, als je er aanleg voor hebt. - Of wil je er niets voor doen? Maar handel je in wezen dan niet tegen je eigen belang? Het is als iets doen zonder zorgvuldig onderzoek, op gemakzuchtige wijze geneigd zijn tot stelen, waardoor je jezelf benadeelt. Je moet dan de onaangename gevolgen van deze ondoordachte handelwijze zelf ondervinden, als je niets wilt aanraken, met geen vinger.