In het slop


Mijn dracula verwijlt in grijze stegen, punkt en punnikt mij de open hals tot ik de kriebels krijg en smacht naar aangeplakte nagels, blikkerende tanden. Die durft ze in het slop met haar soldatenlaarzen aan te tonen. 'Een floto!' slist het uit haar bloedrood mondgewelf, 'voor ik het zwlart ontbloot in andere ogen'. Ik wankel achteruit – onscherp gezogen.