Bij lange nao nie

Ik trof 'm aachter 't huis mee 'nen appelvanger in z'n haanden, druk bezig om de lesten appel zonder butsen uit den boom te plukken, nog recht en sterk. "Goeie mergen, oome Teun, en hoe gao-g-et er nog mee, meensch? We hebben elkaar al in 'n eeuwighei nie meer gezien!" "Wel gadverdimme, bende gij 't of bende 't nie, of is 't oewen geest! Ik daocht, dè ge al laank dood waart!" Hij liet z'nen appelvanger tegen den boom staon en neep m'n haand zoo hard, dè'k et wel uit ha willen roepen van de pent! Nee, oome Teun was nog bij lange nao nie dood, verdimme nee, heurre. (Jan Jaansen, circa 1939)