Een enkele mens


Een grote, spitse driehoek, verdeeld in ongelijke delen, met het meest spitse, kleinste gedeelte naar boven gericht: dat is de juiste schematische weergave van het geestelijk leven. Hoe verder beneden, hoe groter, breder, omvangrijker en hoger de delen van de driehoek worden. De hele driehoek beweegt zich langzaam, nauwelijks zichtbaar voorwaarts en omhoog, en waar ‘heden’ het hoogste punt zich bevindt, is morgen het volgende deel, d.w.z. datgene wat heden alleen door de top wordt begrepen en wat voor de rest van de driehoek niets anders is dan onbegrijpelijk gebazel, zal morgen de zin en gevoelvolle levensinhoud voor de tweede afdeling zijn. Aan de top bovenaan staat meestal niet meer dan een enkele mens. Zijn vreugdevol zien is evenredig aan zijn onmetelijke innerlijke droefheid. Zelfs degenen die het dichtst bij hem staan begrijpen hem niet. (Wassily Kandinsky, 1912)