Caecilia
Troost je Caecilia.
Je hoeft nooit meer te trouwen.
Wrijf eens in je ogen.
Er is muziek in de stad.
Kom van je stoffige zolder.
Blijf hier niet treuren om wat nooit was.
Want alles is anders.
Kom Caecilia.
Laten we zingen.
Tot midden in de nacht.
Huil niet Caecilia.
De kerken zijn nu verlicht.
De deur staat voor je open.
Dus kom uit de kast!
reacties op dit artikel
#1 | 21-06-13 | Huub
Van trouwen zou ik rouwen maken, van nooit, ooit, en die kast snap ik niet goed. Voor de rest een fraai poeem. En een fraai sculptuur, zeker vanwege die heidense panfluit.
#2 | 22-06-13 | cor zwart
huib, effe checke!
schutspatrones der muzikanten
vaak afgebeeld met orgeltje
overigens liep het met haar ook triest af