Volle maan


De gracht verdwenen op een hoekje van de hoge hemel na, haar spiegel vlak en effen van het zenuwziek bewegen. Haar speeltjes in metaal ontkleurd tot glimmertjes van straatlantaarns of toevalstreffers in een lichtkring. De oude poort der vrijgemaakte hel niet meer dan een garagedeur, het admiraalshuis ruitpapier met plaksel. De hele stad schijnt een bevinding.