| toon 1 reactie
De winter was nog nauwelijks formeel of ik begon te dromen van het uitzicht. Met nesten voor de huismus in een rijtje zoals wij. Met mezen een verdieping lager. Geen barst meer op de buis maar kinderstemmen en geruzie op het pleintje. Van warme handen en verhit gefluister. Van een verloofde met krediet, een spierbonk als een dwarshuis.