Ik houd mijn voorjaar nog een week of wat verborgen, wat rijpen moet behoeft nog glas. Naar mijn verwachting komt de vogel snel tot wasdom al duurt het langer dan verdacht. Dagen lengen met minuten, uren groeien navenant. Nachten zijn al minder ijzig. 't Plastic gaat er morgen af.
reacties op dit artikel
#1 | 27-03-13 | Marcel van den Tooren → www.marcelvandentooren.Wat in het vat zit, verzuurt niet maar begint zo stil aan wel wat in de vergetelheid te geraken.
#2 | 27-03-13 | jan graafland
Wakker geschrokken
Naïef was ik nog
En voor de kantoordood geen partij
Mijn idealen gingen vanzelf wel kapot
Het was een kwestie van tijd
Ik werd grijs en ik schrok
Vepatste maatpak, stropdas en hemd
Aan een Marokkaan met een grijns
En heb van het geld een paar klompen gekocht
Op grote voeten van wilgenhout
Betrad ik voor het eerst echt de aarde
De zon omljjstte mijn tuintje met goud
Alles wat opkwam had waarde
Ikstond te janken van geluk
Zag mijn tranen in de grond verdwijnen
Ik heb mij gebukt
En de aarde gekust als de mijne
#3 | 27-03-13 | marianne
al dagen iedere avond
de verse viooltjes met
plastic dekens welterusten
gezegd , 's ochtends hun
bed weer blootgelegd ,
ervaren dat maatpakken ,
mobiele snufs en koers-
berichten de kou niet
kunnen keren , wie zegt
nou straks dat zij de vries
veroorzaakt hebben ....
