Gedicht
Woorden drijven weg
in de mist
op een zijstroom van de rivier
moeilijk te vangen
zoals de vissen eronder,
In het hoge gras
waaien we heen en weer
de mist opgetrokken en
zonnen breken door
in alle sterrenstelsels
De bever bouwt een dam en verdwijnt onder water
geen nood geen watersnood
slechts rietpluimen en wuivende sterren
die mee schuiven
aan het ontbijt
Een gedicht schrijven
doe je niet zomaar.
reacties op dit artikel
#1 | 27-05-12 | Peter /tilburgdailyphoto
mooi, beeldpoëzie
#2 | 27-05-12 | Marianne
Snuiven snoof gesnoven
#3 | 28-05-12 | cor zwart
soms
drijft er een woord voorbij
zonder gezien en
geschreven te worden
soms
waait er een woord voorbij
zonder gevoeld en
gehoord te worden