Door de zon


Laat die van zestien twaalf maar schieten, wacht bij het blindenspoor op mij. We kunnen onze verte op jouw ballerina's halen, op tijd voor onze zinnen zijn. In een wagon vannacht een onbesproken plaatsje kraken, op ribbels van de draadmetalen banken ons verliezen in gezoen. Elk uur verdwijnen lijnen in een wazig smeltpunt, daar lijven worden onderbroken door de zon.