Geschiedenis herhaalt zich niet. De kleur verandert. Wit wordt bruiner, onderlagen kruipen bovenop. Verhalen blijven niet gelijk, ze boeien slechts heruitgegeven. Draait een conflict historisch om iets anders dan de proef in academisch inzicht? De feiten, stof, denkwaardig drooggelegd in zuurvrij kastpapier, geconserveerd als lange gaten galnoot, verrassen de methode niet. Geen ramp of nood of beamers zetten licht de toon.
reacties op dit artikel
#1 | 04-03-12 | louis verbeek
Compleet met blinde vlek.
#2 | 04-03-12 | huub
Ja, daar gaan wij naartoe. Bemost, beschimmeld of opgevroten door wat we ongedierte noemen.
Het is niet aan ons om nageslachten te vertellen over wat wij vinden dat
belangrijk is. Dat mogen ze later allemaal zelf bepalen. Zoals wij ook deden en doen.
Geschiedenis gaat over gisteren en over heel veel doden.
Een intrigerende vraag is natuurlijk of je alles wat dood is moet conserveren.
#3 | 04-03-12 | marianne
Geschiedenis is heerlijk ,
je kunt het naar je hand zetten ,
kleuren naar gelang je behoefte ,
scoren met interpreteren ,
misbruiken in nieuwe contexten ,
dromend in verzinken , bruin , stof ,
onderlaag , botten , brieven , poreuzen ,
vergeelde namen , oud bloed , fossielen ,
het zwijgt .
#4 | 04-03-12 | huub
Ja Marianne, de geschiedenis zwijgt want zij weet niet dat wat er was ook is geweest. Daar heb je dan weer een heleboel geleerden historici voor nodig die het eigenlijk ook niet weten.
Maar: Alles wat was is geweest.
Willen we daarvan iets bewaren? - dat is aan de politiek om te beantwoorden.
#5 | 04-03-12 | Marianne
Jazeker bewaren !
Om dat speciale gevoel
te beleven , mysterie en
ongrijpbaarheid , de macht
en autonomie van Tijd .
