Kinderhoekje
De weggetoverde bes
Sprookjesfiguren kunnen vaak toveren, zei Joppe.
Ik ben wel geen sprookjesfiguur, maar misschien kan ik het ook.
Hij nam een bes en legde die op tafel.
Daarna ging hij zitten en staarde heel lang naar de bes. Er gebeurde niks.
Misschien moet ik een toverspreuk bedenken...
Hij probeerde een raar woord te verzinnen maar er schoot hem niks te binnen.
Misschien heb ik gewoon m’n dag niet, zuchtte hij.
Wat doe je? vroeg muis.
Sst, ik probeer me te concentreren.
Dan moet je je ogen dicht doen, zei muis. Joppe deed zijn ogen dicht.
En tellen, zei muis,
1, 2, 3, nu weer open. Joppe keek naar de tafel. De bes was weg.
Goed hè, zei muis, en hij verdween smakkend tussen het plafond.
reacties op dit artikel
#1 | 28-02-12 | cor zwart
muis voelt zich thuis.......
#2 | 28-02-12 | jan graafland
Fijn, dat ik als ex-kind toch nog even in het kinderhoekje mag! Maar mocht een echt kind opdagen dan sta ik met alle liefde mijn plekje af.