‘We kennen allemaal de uitdrukking ‘een engel op je schouder hebben’. Maar we zijn niet allemaal meer in staat de engel op onze schouder te zien, of er naar te luisteren. Toch zijn engelen altijd en overal rondom ons aanwezig. In onze overgeorganiseerde, hectische maatschappij vergeten we de taal van de engelen maar al te gemakkelijk. Van kinds af aan wordt ons afgeleerd de intuïtieve communicatie met engelen te onderhouden. Wanneer kinderen over hun zwevende vriendjes spreken worden ze terecht gewezen, en voorgehouden zich volwassen te gedragen. De openheid van kinderen voor de aanwezigheid van engelen wordt zo onderdrukt. Daarmee gaat veel positieve energie verloren.’
reacties op dit artikel
#1 | 13-01-12 | huub
Ach ja, die engelen, die kunnen me toch een hoop energie vreten en ze zijn er nooit als je ze nodig hebt. Wijselijk weggevlogen!
(Waarom hebben engelen eigenlijk vleugels en geen vinnen?)
Ons armzalig mensengebroed rest slechts onze doden. Die met ons mee reizen als 'free cabin luggage' (max. 5 kg.)
Pas wel op als U na de landing de bagageluikjes opent. Er kan een dode uit vallen.
#2 | 13-01-12 | Marianne
Lieve Engel ,
Trek mijn angels uit
opdat ik niet meer
boos en wraakzuchtig
ben en daar zelf zo'n
last van heb , weet je
hoe wij met het menselijk
tekort kunnen omgaan ?
Fluister het in mijn oor
als pijn de trap opgaat .
#3 | 14-01-12 | cor zwart
engelen vliegen
en zwemmen niet
mensen hebben longen
en geen kieuwen
opgelucht?