"Van het uitgaansleven uit die tijd is weinig blijven hangen. Een enkele naam, een spaarzaam liedje. Het meeste is met de jaren verwaaid. Soms, een enkele keer, gebeurt het dat een flard op de radio me terugbrengt naar een rokerig, bomvol zaaltje, naar een geschreeuwd gesprek. Weemoed ja, weemoed is wat me overspoelt op die momenten."
reacties op dit artikel
#1 | 02-12-11 | marianne meester
rare weemoed eigenlijk
naar rokerigheid , zweetlucht ,
ademstoten in je gezicht , lichaam
ingeperst tussen vreemd vlees ,
prikogen , verwarde hersens ,
moede voeten , zere tenen ,
bierklotsen op je kleren en
een vreselijke hoop gezwam
van aangeschotenen , wereldproblemen
besproken tussen bruine gebitten,
grijnzen en nooit-ingeloste beloften .
#2 | 02-12-11 | cor zwart
....... en niemand, maar dan ook niemand
weet wat er met wie dan ook
staat te gebeuren behalve dan
de trieste flarden van het oud worden.....
uit:
Jack Kerouac "On the Road" (Op Weg)
in de vertaling van John Vandenbergh
De Bezige Bij, 1961
#3 | 02-12-11 | Marianne
Wat te kiezen .........
Jong sterven in de
drugs&drank romantiek
van Jack Kerouac , uitstel
van volwassen , 1971 de tijd
van MVM , Het Vrije Huwelijk ,
FlowerPower , iedereen is kunstenaar
behalve degene die dat nog niet weet
( plus de variaties ) of oud worden ?
Gewoon oud worden en je krom
glimlachen met generatiegenoten ,
bisonhalzen , hoofd zowat op de stoep ,
wijdbeense schuifelgang , stop en hoofd
zijwaarts en groet , groet dat
andere oude gemoed , herken de stilte ,
niet slecht niet goed .
#4 | 02-12-11 | jan graafland
Ja, ik ken die weemoed ook
De hang die ik toen had
Naar adembenemende rook
Die zo lekker mengde
Met de geur van bier dat verschaalde
Op de planken die nogal kleverig waren
En de damp van restjes in slordig leeggeslobberde glazen
En Arie, een mede-stamgast van net 20,
Studeerde filosofie
Verhing zich op zolder die jongen
Omdat hij zo jong al doorhad
Dat hij nooit zijn idealen zou halen
Ja! in Dus jullie verleden is mijn?
Wat voel ik me gekend, vandaag, hier op deze site
(Toegegeven, met een biertje erbij...)
#5 | 02-12-11 | uw tnt-er
Maar ik herinner me juist prachtige vriendschappen, mooie verliefdheden en vooral heel veel geweldige muziek.
Rook het naar zweet? Geen idee. Rook het naar rook? Geen idee.
En ja, ik gooide wel eens wat bier over iemand anders heen.
De moede voeten kwamen later pas, na mijn vijftigste.
#6 | 02-12-11 | Marianne
Hiephiep voor het burgerlijk pad
De Avonden waren rustig saai en
drank heette thee , koekje erbij ,
roze glaceekoeken op zaterdag .
Misschien al vroeg oud in de kop ,
maar bier , rook , cafe , schuifelen ,
trokken niet , gewone meisjesangsten.
#7 | 04-12-11 | cor zwart
iedere generarie vindt
zijn eigen weemoed uit
#8 | 04-12-11 | cor zwart
generatie, dus
