#1 | 15-11-11 | jan graafland
Ik moet hierbij aan van alles denken: een houten kist met oude lappen en verkleedkleren, aan regencapes en poppenkastpoppen, aan spoken die hun identiteit prijsgeven, zelf aan buitenbeeldse kleine kamelen. Wat is ons land toch rijk met hen...

#2 | 15-11-11 | jan graafland
Verdomme, er is altijd wel weer een ondergedoken letter die mijn teksten verkloot

#3 | 15-11-11 | marianne meester
Beetje meer Kaaskop mogen deze dames wel worden ,
wie heeft de meest harde kop wat betreft go with the flow ?

#4 | 18-11-11 | Riet Vossestein
Donkere schimmen duiken op in de schaduw
Na het fel witte licht achter zich gelaten te hebben, koesteren zij
hun seringen en zandkleurige souvenirs
tegen zich aan

Waarschijnlijk uit voorzorg de haren niet uit het hoofd
te trekken van nostalgie, bedekken zij
die onder de burka, hijab, khimar of nikaab
God mag het weten

Of, wilden zij, anders dan het kaasmeisje, er ‘gewoon’ uitzien?
لماذا كنت ترتدي البرقع؟
Dit is misschien een antwoord?
للأسف ، نحن معتادون جدا. بالإضافة
ليس لدينا المال لشراء الملابس الجديدة
شراء، ناهيك عن ما كتابنا المقدس
ويقول عن ذلك. لا يمكننا قراءة أنفسهم
لذلك نحن نذهب من خلال ما يقول الإمام حول هذا الموضوع.
بالمناسبة أرى نفسي عائدا الى منزله في
الملابس الغربية، وأرى زوجي
وجه قبلي ، ها ها ها. أوه نعم، ونحن
التقليدية بدلا من ذلك ، يمكنك فهم