Zandrug


Hier aardt het opgedikte lijf naar moeder aarde. Wat weg is wordt niet meer gezien. Hier kruist wie naar de waard wil straks met dubieuze gasten een verwrongen bekkenbodem overdekt met duizend schepen zand. Rampvaardig blikt de plots verhuisde skater downhill tegen de bedreiging op. Hier ligt het volgestopte lichaam - weg van nageslacht en losse omgang - uitgeteld te zakken op wat nooit meer komt.