Drama dondert kinderhoofdjes in verband. Pleisterplaatsen op een rode gevel. Noodlot slaat al kletterend ten val. Schrijnend is het omgeklapte op de keien. Geschaafd, gebarsten, scheuren in ontveld gemoed. Ga weg met leugen, doekje voor het bloeden, stelpende helpende hand - besef de tragedie.
reacties op dit artikel
#1 | 31-10-11 | jan graafland
We groeiden op in een jaren-zestig-nieuwbouwwijk
Zand stoof door de straten
We voetbalden op groene rubberlaarzen
Zwierven door polders en het industrieterrein
Bouwden ondergrondse hutten, zeilden met zelfgetimmerde vlotten
Ontstaken op de woensdagmiddag vreugdevuren
En als de vlammen hemelhoog oplaaiden
Het uit de hand liep
Kon je zien wie van de jongens later bij de brandweer ging, of onverschrokken bokser werd.
#2 | 31-10-11 | Marianne Meester
Mooi stuk van Jan en heel herkenbaar
Voor meisjes ook en voor de kinderen
Van nu oude meisjes zijn dit ook nog
De jeugdherinneringen , toen was er nog
Onbedoelde natuur , nu plant een malloot
In ons al geminimaliseerd poldertje spektakels
En pretparkachtige ideeen , op de kaart zetten
Heet dat in dikkekoppentaal , alles voor de toerist .
#3 | 31-10-11 | jan graafland
Dank Marianne,
Ach, in Alphen aan den Rijn was het zo gek nog niet, toen de baby-boom het nog maar net geboren was en de beunhaas nog sliep...
#4 | 31-10-11 | meelezer
...ah, fijn... meelezers die nog weten wat spelen is... derhalve het verschil kennen tussen tragedie en komedie...
#5 | 31-10-11 | cor zwart
dat leer je wel
met je kop
kletsend op de keien.......