Wat mij niet mag
Ik draag niet meer dan vaag benul van wat ontrust. Kwaad kiest mijn hoofd om rond te dwalen. Angst schijt verlammend op verweer. Mijn aangetaste zelf draait als een karrenwiel dat krijst en siddert. Er wellen schrikgedachten en verkrampingen en beelden die te boven gaan. Zorg schept wat mij niet mag.
reacties op dit artikel
#1 | 25-10-11 | Marianne Meester
Vandaar de warme arm van moeder
En vaders veilige schoudermuur .
#2 | 25-10-11 | jan graafland
Ik doe mij maar als kleintje voor
Zodat men mij wil dragen
Zo gaande blijf ik voorlopig verlicht
van wetten en praktische bezwaren
Kan ik me op de vragen concentreren
Die liggen in de omringende dingen
Ik ben hier degene die kiest
Waar ik wel of niet op in ga
Nog ben Ik de stille heerser, maar
Met een aanstormend zelf in de maak