Goede bekende (3)


Bekeert u! Bekeert u! brulde ik die bolle smoelen toe. Zonder bekering verlaat niemand de hel! Log en zelfvoldaan bleven ze liggen. Dan draaide ik ze om, met een vettige klap telkens, zwetend op die tochtige verdiepingen, blinden op een kier. Elke avond douchen, schone kleren, maar het zoute meuren bleef. Tegenwoordig doe ik boodschappen in het aangezicht van die hel. Auto halfhoog. Zelf volvet.