Goede bekende (2)


In die tijd, ik was achttien, zat ik één jaar lang in de klas met een fantastische vriendin. Wat leefden we verliefd! Haar initialen waren precies als op het gebouw, waar ik iedere schooldag tweemaal langs fietste. Nog steeds, en inmiddels ontelbare malen, komt bij het passeren haar meisjesnaam in mijn gedachten. Het is het enige aan het gebouw wat me bevalt. Want ik vind het vreeswekkend, deze bikkelharde bunker. Nooit van mijn leven heb ik er één levende ziel zien in-, of uitgaan. Achter de talloze ramen heb ik nimmer één beweging waargenomen. Dit gebouw, zo luidde het, werd in het geheim gebruikt door militairen. Achter en onder de lieflijke initialen GG hielden zich hoge ooms schuil die met antennes en satellieten verbonden waren en naar atoomraketten speurden, of UFO’s bevlogen. Het gebouw, plompverloren als bezettingsmacht neergeplensd in het open landschap van mijn jeugd, drukt voor mij een brutaliteit uit die ik verafschuw. Alsof één of andere maffioso ergens zijn reet in draait en nooit meer achterom kijkt. Nee, de initialen bewaren, en dan een bom erop.