Zonder geluid


De dichte wasem van gehoor beslaat een uur, gevierendeeld in zijn kwartieren. De hokjes misten dicht, benemen je het zicht op vredesduiven en hun oorlog om de kruimels. Een wak in tijd en ruimte kan al druipende wat zicht verschaffen op hun gekijfde lach. Al neem je door de dikte van de ruit toch nog het meest de glazen stilte waar. Die van gedichtendag.