In het theater van de groei gedijt mijn kroon zo welig, dat oppervlaktemaat een schaduw wordt, een nabeeld van mijn hoogtijdagen. Gevangen in de grote lamp mime ik mijn voorgeschiedenis als koningsdrama. Mijn broos skelet strekt hulpeloos de tien maal tien geboden uit en het publiek zal voor mij beven.
reacties op dit artikel
#1 | 10-05-11 | cor zwart sterk beeld, sterke tekst!
niets meer aan toe te voegen..