#1 | 23-08-10 | stadsdichter
Nagelkrabbend tegen het hellend vlak op. Prachtig volksvermaak! Verdrijf de tijd op die manier voor mijn part. Maar daarin vindt zich niet de fotograaf. Die verzet zich tegen tijdverlies.

Miscchien stel ik het al te scherp, maar:
Zoals Henry Cartier Bresson al zei: Zet liever binnenskaders eerst alles stevig op zijn plaats om pas daarna het beslissende moment te maken.

Ooit had een verstrooid docent mij haast ontheemd door mij zijn schuinten op te leggen. Dat werkte volgens hem vervreemdend. Maar hoe schoon en troostrijk is nog mijn beleving als ik het mysterie van de straat omwikkel met vervreemding?

Maar goed, de tijd zal alles achterhalen en voor Halfgouda ga ik op de knieén als het moet.
Ik geef toe: voor foto-negatieven is in deze tijd geen plaats meer.

#2 | 23-08-10 | cor zwart
Loodlijn

Het is geen kunst om dichters recht te doen en alles wat recht is tot de waarheid te bekeren. Bezoek daartegenover weigert lachend - say cheese, please - te buigen voor de positieve draai. Het blijft een kunst om beeldenmakers uit de hand in onbalans het woord te schieten. Ons oude evenwicht laat zich nog steeds verleiden tot een blokje om.

(niet te zwaar aan de parafrase tillen..............)

#3 | 23-08-10 | marianne meester
Is de schuinheid niet uit ongewilde noodzaak ?
Halfgouda moet onopgemerkt haar plaatjes schieten ,
het schuin is meestal van linksonder naar rechtsboven ,
ach , politiek is ook overal .

#4 | 24-08-10 | stadsdichter
Precies, Marianne... Die grijze compromissen liggen altijd op de loer!

#5 | 24-08-10 | cor zwart
praktijkles: waar denken jullie dat het ontspanknopje van de camera zit.......?

#6 | 26-08-10 | marianne meester
rechtsbovenop ?