Als er geen lakeien en generaals zullen zijn om van versiersels te voorzien, geen vrije en gehuwde hoeren meer om met kantwerk te bedekken, geen kanonnen meer om uit te boren, geen paleizen om te bouwen… dan zal men met strenge wetten de arbeidsters en arbeiders in de passementateliers, in de kantwerkerijen, de ijzergieterijen, de bouwwerken, moeten dwingen zich te wijden aan hygiënisch roeien en dansoefeningen tot herstel van hun gezondheid en volmaking van hun ras. Van het ogenblik af dat de Europese producten ter plaatse worden verbruikt en niet meer naar de duivel weet waar vervoerd worden, zal het nodig zijn dat de vrachtrijders stil gaan zitten en leren met hun duimen te draaien. De gelukzalige Polynesiërs zullen zich kunnen wijden aan de vrije liefde zonder vrees gekastijd te worden door de geciviliseerde venus en zonder angst voor de preken van de Europese moraal. (Paul Lafargue, 1883)
reacties op dit artikel
#1 | 11-06-10 | stadsdichter Trap je de kolere
met een vragende blik
naar dure letters.
Buiten schijnt de zon gevaarlijk
maar gelukkig
kon het autootje
dichtbij geparkeerd.