Gemeenplaats


Volgens de traditionele ideologische gemeenplaats is onsterfelijkheid verbonden met het goede en sterfelijkheid met het kwade: wat ons goed maakt, is het bewustzijn van de onsterfelijkheid (van God, van onze ziel, van het verheven ethische streven...), terwijl de wortel van het kwaad de berusting in onze sterfelijkheid is (we zullen allemaal sterven, het maakt daarom niet uit, pak maar wat je kan, geef toe aan je duistere grillen...). Maar laten we deze gemeenplaats eens omkeren en de hypothese aanvoeren dat de oorspronkelijke onsterfelijkheid die van het kwaad is: het kwaad is iets wat eeuwig dreigt terug te keren, een spookdimensie die op magische wijze zijn fysieke vernietiging overleeft en ons blijft achtervolgen. Daarom is de overwinning van het goede over het kwaad het vermogen om te sterven, de onschuld van de natuur terug te winnen, vrede te vinden in het afschudden van de obscene oneindigheid van het kwaad. (   ) Goed versus kwaad is niet geest versus natuur: het oorspronkelijke kwaad is de geest zelf met zijn gewelddadige ontsporing van de natuur. De conclusie die hieruit getrokken moet worden is dat het eigenlijk menselijk goede, het goede dat boven het natuurlijk goede verheven is, het oneindig geestelijk goede, uiteindelijk het masker van het kwaad is. (Slavoj Zizek, 2008)