Geloven in Gouda (43)


Occultisme

 

Ruim honderdtwintig jaar geleden beleefde het occultisme een ware renaissance. In het in 1888 verschenen esoterisch standaardwerk ’De Geheime Leer’ van H.P. Blavatsky werd onder het motto “er is geen godsdienst hoger dan waarheid” in niet minder dan dertienhonderd pagina’s één en ander uit de doeken gedaan betreffende ‘den mensch en zijn juiste plaats in het Wereldplan’. Alle godsdiensten zouden ontsproten zijn aan een verloren gegane occulte bron, die in de negentiende eeuw opnieuw aan de wereld werd geschonken. In de twintigste eeuw heeft het occultisme sterk geijverd voor eenheid van wetenschappen en godsdiensten, maar na de perversiteiten van de totalitaire regimes en de overwinningen daarop, is de geschiedenis als het ware definitief uit de religie getreden. De scheiding van kerk en staat, de beklijving van de democratie, en het algemeen aanvaard rationeel natuurwetenschappelijk wereldbeeld hebben het occultisme verbannen naar verschoonde, rookvrije ruimtes. Maar half verborgen voor de zich in oppervlakkigheden spiegelende buitenwereld blijven een klein aantal sensitieven de occulte bronnen bestuderen. Hen benaderen is moeilijk, zij spreken niet graag over hun geheimen, en leggen alleen in de beslotenheid van hun samenkomsten hun kaarten op tafel. Hier een foto van enkele leden van de ochtendploeg bij het ontrafelen van de patronen van het oude tafelkleed. De zilveren vaas met varens en de kleine houten bekisting met de pittoreske ruitjes zijn bewust ontdaan van opschriften en symbolen, maar de ware occultist begrijpt onmiddellijk de verwijzing naar de oud Egyptische Anubis, die op afbeeldingen van het laatste oordeel op één der weegschalen een vaas zet, die zijn goede daden bevatten. Het kistje met de ruitjes waarin kleine oliepotjes passen verwijst naar de ziel als een kleine vlam, die door de bescherming en beschutting van de eeuwige waarheid zijn bestemming eens bereiken zal.