Mijn standaard ligt niet vast, maar loopt van bord tot tafel. Zo is het met mijn bruggetjes en omgeklapte oor. Van klein naar groot, van hoog naar laag, of simpel omgekeerd. Mijn kop eraf als hoeven op dit vlak geen aardverschuiving schragen. Wij zetten ieder landschap naar vermogen klem in de gewenste hoek en schuinte. Portretten op de hoogte van uw oog.
reacties op dit artikel
#1 | 22-11-09 | cor zwart het oog en oor
de slappe neus gestrekt
omvatten in een boog
wat de ezel trekt