Een beeldenroute (9)

Tussen de raderen

 

Van grafisch ontwerper Dick Hoogendoorn, geboren te Gouda in 1941, staat op de Zuider IJsseldijk in de struiken voor het werkbedrijf, dit werkstuk van staal, aluminium en perspex. Op internet leest men: ‘Het kunstwerk toont een beweging van buiten naar binnen en van daaruit weer naar buiten. Het staat symbool voor de arbeidsreïntegratie van Promen.’ Omdat het werk op eigen terrein staat kan het strikt genomen niet worden gerekend tot ‘kunst in de openbare ruimte‘. Maar vanwege de opzichtige, triomfantelijke plaatsing pal naast de weg staat het stuk onvermijdelijk bloot aan de kritiek en het oordeel. We vragen ons dan eerst af of het hier eigenlijk wel om een kunstwerk gaat. Want wat zien we? Een monstrueuze voortuinsculptuur? Een propagandistisch logo? Toch lijkt het ding te willen doorgaan voor echte kunst. Wat ging er mis? Waarschijnlijk is het misverstand al vanuit de opdracht te verklaren. Want creativiteit moest hier in opdracht van de wettelijke macht werken. Best mogelijk dat Dick Hoogendoorn gedacht heeft dat hij aan een kunststuk werkte. Goed denkbaar dat Promen trots is op dit staaltje, en nu denkt kunst in huis te hebben. Maar je houdt je hart vast voor wat arme kunstenaars denken die naar deze locatie worden doorverwezen. Zou men kunst, zou men kunstenaars hier tegemoet komen? We vrezen van niet. Ook wij zijn ondertussen in staat abstract te lezen.