Ik blijf hier


Als ik nu eens kleiner zou worden in plaats van groter, steeds zou krimpen met iedere stap die ik nam. Zodat de mensen reuzen werden, hun voeten te hoog om overheen te turen. Al kroop je op je knieën en keek je door een glas, al voelde je met vliegenpootjes waar ik was, ik zou toch steeds ontkomen. Altijd verder in de kleinste hoekjes, altijd door een gaatje in een kiertje en daar weer doorheen. Tot ik te klein was voor een spiegel zelfs om me in te zien. Tot ik aankwam in mijn dromen. Waar ik de wereld ken als de liedjes in mijn hoofd. Ben ik en gaan de honderdduizend dingen hier voorbij. Ben ik de enige hier die blijven wil? Maar waar is hier? Was ik zo klein dat ik precies kon zien waar dat is; hier… ik blijf hier... ik blijf hier... ik blijf hier...