Een beeldenroute (6)

Buitenbeeldenbeleid

‘Gemeenten en kunstinstellingen houden zich vandaag de dag steeds meer bezig met het onderhoud en beheer van kunst in de openbare ruimte. Was het buitenbeeldenbeleid vooralsnog vooral gericht op de productie, vandaag de dag lijkt de bezinning te overheersen: wat hebben we eigenlijk al staan, hoe staat het erbij en wat moeten we ermee doen? Dat is historisch zo gegroeid. Toen de kunstproductie in de buitenruimte nog op een laag pitje stond, waren er gewoonweg te weinig beelden om ons druk over te maken. Nu het er veel zijn en nu die beelden er al een tijdje staan, wordt het tekort aan onderhoudsbeleid pas goed zichtbaar. Deze omkeer in het denken is mede door kunstinstellingen zelf gestimuleerd, met publicaties en bijeenkomsten. Zo ook bij het CBK Utrecht. Op 11 november 2004 vond een symposium plaats onder de titel "Ten minste houdbaar tot…" We spraken daar met zestig deelnemers, veelal kunstenaars, technici en beleidsmakers. Deze publicatie is gebaseerd op de bevindingen van die dag.’ (Christian van 't Hof, 2005)