geboren werd.
W I T T E N 564 - Olaf J. de Landell, De appels bloeien
reacties op dit artikel
#1 | 24-07-09 | MARIANNE MEESTER
MOEDER
MIJN OGEN ZIJN
VAN HET ZOUT
GEZWOLLEN
ALS IK
DE DONKERE VLEK
IN HET KUSSEN
WEER HERKEN
EN UIT DE
GRIJZE FLOERS
VAN HET VERLEDEN
HET DIAFRAGMA
SCHERP GESTELD
VERSCHIJNT GELIEFD
HET GEZICHT
DAT IK
IN WARMTE
WEER VERWEN.
#2 | 24-07-09 | cor zwart
aan de voet van
de steunbeer ligt hij
uit de kerk gevallen
weg van het kruis
#3 | 25-07-09 | MARIANNE MEESTER
haha , dat is leuk , inderdaad > uit de kerk gevallen < het kruis ontvlucht .
#4 | 26-07-09 | cor zwart
welke afvallige
weggevallene
heeft ooit schaterlachend
kerk en god verlaten?
#5 | 26-07-09 | MARIANNE MEESTER
misschien de mannen en vrouwen die van de kerk ieder jaar een kind moesten produceren ?