Kunt u erlangs

Veel vormen van beleefdheid zijn tijd- en plaatsgebonden. In de vijftiger jaren bestond beleefdheid van kinderen tegenover volwassenen onder andere uit 'spreken met twee woorden'. Op een vraag van een volwassene mocht een kind niet eenvoudig ja of nee zeggen. Het moest zijn: "Ja, papa" of "Nee, meneer". Ook geografisch lopen uitingen van beleefdheid uiteen. In Japan buigen de mensen voor elkaar, hier schudt men elkaar de hand bij een ontmoeting.