Verdwaasd


Vertwijfeld grijp ik naar de reling. De klomp van steen waartegen ik mij verdwaasd heb laten zakken, geeft steun terwijl ik weer op adem kom. Mijn hand omklemt de greep die mij verbindt met wat de mens tot houvast bouwen kan in gotisch reliëf. Ik ben de wereld nog niet moe, maar duizelig van haar verschijning. Ik zoek mijn heil en geestelijke kracht slechts tijdelijk bij deze homp van uitgehouwen mineraal. Laat me maar even zitten zo, ik kom wel op verhaal.